سابقه و هدف: برای توليد سلول‌های دندريتيک از مونوسيت‌های خون محيطی انسان آزمايشگاه‌های مختلف عوامل بلوغ متفاوتی را به کار می‌برند. ما در اين مطالعه تأثير افزودن Poly(Ï-Ç) به عوامل بلوغ متداول يعنی MÇM و TNF-α را در القاء پاسخ لنفوسيت‌های T مورد بررسی قرار داديم.
مواد و روش‌ها: مونوسيت‌های خون محيطی که پس از دو ساعت انکوباسيون در دمای Ç°37 به فلاسک کشت چسبيده بودند به مدت چهار روز در حضورGM-ÇSF و ÏL-4 کشت داده شده، در روز چهارم آنتی ژن توموری آلوژن و در روز پنجم عامل بلوغ شامل MÇM و TNF-α به يک گروه و MÇM، TNF-α و Poly(Ï-Ç) به گروه ديگر اضافه شد. مورفولوژی سلول‌های دندريتيک توليد شده با ميکروسکوپ اينورت و فنوتيپ آن‌ها با استفاده از آنتی‌بادی‌های ضد ÇD14،ÇD83 و HLÂ-DR مورد ارزيابی قرار گرفت. عملکرد آن‌ها نيز از طريق سنجش قدرت فاگوسيتوز، القاء MLR و توليد سيتوکين توسط سلول‌های دندريتيک و لنفوسيت‌های T تحريک شده با آن‌ها صورت گرفت.
يافته‌ها: بررسی نشان می‌دهد که در حضور MÇM و TNF-α با و يا بدون Poly(Ï-Ç) سلول‌های دندريتيک با مورفولوژی يکسان توليد می‌شود. افزودن Poly(Ï-Ç) به عوامل بلوغ باعث کاهش بيان ÇD14 و افزايش بيان ÇD83 و HLÂ-DR می‌گردد. ميزان MLR به مقدار اندکی افزايش يافته، درصد سلول‌های فاگوسيت‌کننده کاهش و در عوض MFÏ آن‌ها افزايش می‌يابد. از طرف ديگر افزودن Poly(Ï-Ç) باعث کاهش نسبت ÏL-12: ÏL-10 در مايع رويی سلول‌های دندريتيک و نسبت ÏFN-γ: ÏL-4در مايع رويی سلول‌های T تحريک شده با همان سلول‌های دندريتيک می‌گردد.
استنتاج: نتايج اين مطالعه نشان داد افزودن Poly(Ï-Ç) به MÇM و TNF-α باعث بلوغ بيشتر سلول‌های دندريتيک و هدايت لنفوسيت‌های تحريک شده با اين سلول‌ها به طرف TH2 می‌گردد.

سابقه و هدف: در طول تاريخ همواره نگاه‌های متفاوتی به حرفه پرستاری و مفهوم اصلی و مرکزی آن يعنی مراقبت شده است و تعاريف زيادی از مراقبت وجود دارد، اما هنوز مفهوم مراقبت غير قابل درک (غير عينی)، انتزاعی و غير محسوس در عملکرد پرستاری می باشد و بحث و مناظره بسياری ميان دانشمندان در باره مراقبت در پرستاری، مرور متون درباره مراقبت و آناليز مراقبت وجود دارد. لذا به دليل وجود ابهامات زياد در اين زمينه پژوهشگر بر آن شد تا در اين مقاله به تجزيه و تحليل مفهوم مراقبت بپردازد.
مواد و روش‌ها: در اين پژوهش تجزيه و تحليل مفهوم به روش هيبريد، در سه مرحله انجام شد. در مرحله نظری، مروری بر مقالات مرتبط موجود در پايگا‌ه‌های اطلاعاتی معتبر تا سال 2011 صورت گرفت و مقالات ارزيابی و تحليل شدند. در مرحله کاردر عرصه، مصاحبه با 16 پرستار شاغل در بخش و 4 نفر از مربيان پرستاری انجام شد پس نتايج دستنويس شد و آناليز محتوا صورت گرفت. در مرحله نهايی، از دو مرحله قبل تحليل کلی انجام شد.
يافته‌ها: در نهايت 5 درونمايه اصلی برای مراقبت پديدار شدند که عبارتند از "برآوردن نياز بيمار"، "حس نوع دوستی"، "خدمت توام با تعهد"، "فعاليت مقدس" و "فعاليت روتين". همچنين درونمايه‌های مربوط به ويژگی‌های کامل يک پرستار ارائه‌دهنده مراقبت شامل خلاق، متعهد، قاطع، توانا در برقراری ارتباط صحيح، داشتن نگرش صحيح و متبحر شناسايی شدند.
استنتاج: به‌نظر می‌رسد نتايج اين پژوهش توانست تا حدودی به واضح شدن مفهوم مراقبت پرستاری کمک نمايد که اين امر خود می‌تواند باعث ارائه خدمات پرستاری بر اساس نياز بيمار و به صورت کل‌نگر، ارتقاء رضايت بيماران، توسعه حرفه‌ای و کاهش هزينه‌های بهداشتی گردد. همچنين با شناسايی عوامل تسهيل‌کننده، بازدارنده و مفهوم مراقبت، مديران و مربيان پرستاری خواهند توانست با اتکا بر بصيرتی مبتنی بر يافته‌های علمی، فعاليت‌های مديريتی و آموزشی خود را به گونه‌ای طراحی و اجرا کنند که شرايط لازم برای يادگيری و اجرای صحيح و با کيفيت مراقبت پرستاری در پرستاران فراهم آيد.

سابقه و هدف: ضرورت پرداختن به تفکر انتقادی در آموزش علوم پزشکی در پاسخ به تغيير سريع محيط مراقبت بهداشتی مورد تاکيد قرار گرفته است. يکی از وظايف اصلی هر مؤسسه آموزشی پزشکی علاوه بر توسعه شايستگی‌های حرفه‌ای دانشجويان، توسعه مهارت‌های تصميم گيری، مسئله گشايی و خود کارآمدی است که اين مهارت‌ها خود تحت تأثير توانايی تمرين تفکر انتقادی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تفکر انتقادی در دانشجويان دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران انجام شده است.
مواد و روش‌ها: نمونه پژوهش شامل 196 دانشجوی کارشناسی و 28 دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران است. روش پژوهش پيمايشی تحليلی و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه تفکر انتقادی کاليفرنيا فرم ب می‌باشد.
يافته‌ها: سطح تفکر انتقادی جامعه پژوهش با ميانگين 19/10 پايين‌تر از ميانگين نمره در فرآيند استانداردسازی (89/15) بوده، اين امر بيانگر تفکر انتقادی ضعيف جامعه تحقيق است. ساير يافته‌ها نشان داد که بين تفکر انتقادی و متغيرهای جمعيت شناختی مقطع تحصيلی و رشته رابطه معنی دار وجود دارد. در بين ابعاد تفکر انتقادی تنها در بعد استنباط بين دو مقطع تفاوت معنی دار مشاهده شد و مقطع کارشناسی ارشد ميانگين بالاتری داشت.
استنتاج: نتايج پژوهش حاکی از ضعف تفکر انتقادی دانشجويان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در تمامی ابعاد است که اين امر ضرورت آموزش مهارت‌های تفکر انتقادی در سطح دانشگاه‌ها را نشان می‌دهد.

سابقه و هدف: بيماری ليشمانيوز يکی از بيماری مهم مناطق گرمسيری در جهان و ايران می‌باشدکه علی‌رغم تلاش‌های گسترده برای ساخت واکسن تاکنون موفقيت‌آميز نبوده و ديگر روش‌های متداول کنترل نيز نتوانسته است از گسترش روز افزون بيماری بکاهد. لذا شناخت و تعيين هويت انگل ليشمانيا در ناقل با استفاده از روش‌های نوين مولکولی هدف اصلی تحقيق است، تا بتوان با تعيين هويت انگل و ديگر خصوصيات اکولوژی و بيولوژی ناقل، برای کنترل بيماری به‌صورت منطقه‌ای برنامه‌ريزی کرد.
مواد و روش‌ها: پشه خاکی‌ها با استفاده از تله چسبان و تله نورانی صيد، سر و انتهای بدن پشه خاکی‌ها جدا و روی لام مونته و با استفاده از ميکروسکوپ و کليد تشخيص تعيين گونه شدند. شکم و سينه برای استخراج DNÂ استفاده شد. انگل ليشمانيا با استفاده از ژن ÏTS-rDNÂ رديابی و با روش آناليز هضم آنزيمی (RFLP) و نيز تعيين توالی شناسايی شد.
يافته‌ها: از 168 پشه خاکی فلبوتوموس پاپاتاسی، تعداد 18 عدد دارای آلودگی ليشمانيايی بودند. دو گونه انگل ليشمانيا ميجرو تورانيکا در فلبوتوموس پاپاتاسی در منطقه ترکمن صحرا تشخيص داده شد که اين يافته‌ها و تشخيص دو انگل، پس از تکثير ژن ÏTS-rDNÂ و با Nested PÇR و RFLP و تعيين توالی انگل ليشمانيا مورد تأييد قطعی قرار گرفت.
استنتاج: ليشمانيا ميجر به‌عنوان عامل و فلبوتوموس پاپاتاسی به‌عنوان ناقل اصلی ليشمانيوز جلدی روستايی در ايران و منطقه ترکمن صحرا با روش‌های نوين مولکولی مورد تأييد مجدد قرار گرفت. يافت ليشمانيا تورانيکای غيربيماری‌زا در فلبوتوموس پاپاتاسی و مخازن حيوانی، می تواند نقش اين انگل در دوام و پايداری سيکل بيماری را مطرح سازد.

سابقه و هدف: دست‌يابی به تجارب بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس از تأثير بيماری بر روابط خانوادگی و اجتماعی، پيگيری مداخلات درمانی و اهميت درک و شناخت پرستاران از اين تجارب در برنامه‌ريزی‌های مراقبتی هدف انجام اين مطالعه بوده است
مواد و روش‌ها: اين پژوهش کيفی و به روش پديده‌شناسی انجام شده است. مشارکت‌کنندگان در پژوهش 14 نفر بوده که از بين مراجعه‌کنندگان به انجمن مولتيپل‌اسکلروزيس اصفهان به روش مبتنی بر هدف انجام شده است. جمع‌آوری اطلاعات با استفاده از مصاحبه عميق و تفسير داده‌ها به روش کلايزی انجام شده است.
يافته‌ها : نتايج حاصل ازاين پژوهش را می‌توان در قالب چهار گروه ذيل به تصوير کشيد: 1- روابط خانوادگی به هم ريخته 2- دگرگونی روابط اجتماعی 3- از هم گسيختگی شغلی 4- ناتوانی در تأمين هزينه زندگی.
استنتاج: اکثر مشارکت‌کنندگان اظهار داشته‌اند که، اختلالات جسمی حاصل از بيماری منجر به ناتوانی در انجام کار و حرفه آنان ونهايتاً از دست دادن شغل را در پی داشته است. از طرفی از دست دادن منبع درآمد موجب عدم تأمين هزينه زندگی خانواده ايشان شده است، که در مواردی اين عامل موجب اختلال در روابط خانوادگی و اجتماعی گرديده است.

سابقه و هدف: اشتباهات دارويی امروزه يک نگرانی اصلی در سيستم ارائه مراقبت‌های بهداشتی است که به عنوان شاخصی برای تعيين ميزان امنيت بيمار در بيمارستان‌ها استفاده می‌شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی اشتباهات دارويی پرستاران در بخش مراقبت ويژه انجام شد.
مواد و روش ها: در اين پژوهش توصيفی، جامعه مورد مطالعه را پرستاران شاغل در بخش مراقبت ويژه مجتمع بيمارستانی امام خمينی تهران در سال 1389 تشکيل دادند. 64 نفر به‌طور تصادفی انتخاب شدند و به پرسش‌نامه محقق ساخته پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌ها با آمار توصيفی و آمار استنباطی و نرم‌افزار SPSS نسخه 16 انجام گرفت.
يافته ها: در 43/73 درصد پرستاران اشتباهات دارويی داشتند و 55/42 درصد اشتباه دارويی در شرف وقوع را گزارش کردند و 44/57 درصد هيچ‌گونه اشتباه در شرف وقوع و اتفاق افتاده را گزارش نکردند. شايع‌ترين نوع اشتباهات دارويی سرعت انفوزيون و مقدار دارو به‌دليل استفاده از نام‌های اختصاری و وجود تشابه اسمی داروها با برخی از داروهای ديگر بود و مهم‌ترين علت خطاهای دارويی کمبود اطلاعات داروشناسی بود.
استنتاج: احتمال بروز خطاهای دارويی در پرستاران زياد است کلاس‌های بازآموزی در ارتباط با اطلاعات داروشناسی و اصلاح فرايند آموزش، تشويق و ترغيب پرستاران در جهت گزارش‌دهی اشتباهات دارويی و واکنش مثبت مديران پرستاری پيشنهاد می‌شود.

سابقه و هدف: آلکالوئيدهای پيروليزيدينی دسته مهمی از سموم گياهی هستند. تاکنون بيش از 200 نوع از اين آلکالوئيدها شناسايی شده است. گياهان حاوی اين آلکالوئيدها عامل مرگ و مير و بيماری‌زايی معنی‌داری در پستانداران از جمله انسان می‌باشند. در اين مطالعه کميت و کيفيت آلکالوئيدهای پيروليزيدينی در اندام‌های مختلف گاو زبان ايرانی (Ëchium amoenum Fisch. & Mey.) در اين تحقيق مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه وجود PÂs به صورت کيفی در اندام‌های ريشه، برگ، گلبرگ و بذرهای گياه گاو زبان ايرانی با استفاده از معرف ارليخ بررسی شد. ايجاد رنگ با شدت‌های مختلف در تمامی اندام‌ها به جز در بذور اين گياه وجود PÂs را ثابت کرد. هم چنين مقدار PÂs و N- اکسايد آن‌ها بر اساس سنسيونين در نمونه‌ها با روش اسپکتروفتومتری تعيين شد. اين روش برای آلکالوئيدها و ساير ترکيبات که يک بخش بازی غير اشباع (حلقه D- پيرولين) دارند اختصاصی است.
يافته‌ها: مجموعPÂs و N- اکسايد محاسبه شده در 500 ميلی گرم از نمونه‌های ريشه 053/0- 031/0 ميلی‌گرم، برگ‌ها 369/0 ميلی‌گرم، گلبرگ‌ها 026/0 ميلی‌گرم و در بذور اين گياه مواد PÂs در مقياس قابل اندازه‌گيری مشاهده نگرديد.
استنتاج: در مقايسه با LD 50 سنسيونين (mg/kg24/2±12/64) و دوز سمی کشنده پيروليزيدين آلکالوئيدها (mg/kg 167-6) و دوز سمی غيرکشنده پيروليزيدين آلکالوئيدها (mg/kg 27-2)، عملاً نمونه‌های برگی گاو زبان ايرانی توانايی ايجاد عوارض حاد حاصل از PÂs را داشته و اين در صورتی است که نمونه‌های بذری، گلبرگی و ريشه توانايی ايجاد اين نوع از مسموميت‌ها را ندارند. ولی در معرض قرار گرفتن طولانی مدت، حتی سطوح پايينی از PÂs ممکن است باعث آسيب فزاينده‌ای به ارگان‌های بدن و باعث هپاتوکسيسيتی شود.

سابقه و هدف: رنگ‌های شيميايی که در صنايع نساجی به کار می‌رود؛ دارای خطرات بالقوه‌ای از جمله سرطا‌ن‌زايی و جهش‌زايی برای انسان می‌باشند. به علاوه نفوذ رنگ‌های متفاوت به آب‌های سطحی و زيرزمينی باعث رنگی‌شدن منابع آبی می‌شود، لذا هدف از اين مطالعه بررسی راندمان حذف رنگ‌های راکتيو يلو3 و ديسپرس يلو3 توسط سيستم ترکيبی GÂÇ-SBR می‌باشد.
مواد و روش ها: اين مطالعه تجربی در مقياس Bach صورت گرفت. از دو راکتور SBR برای انجام اين مطالعه استفاده شد. فاضلاب مورد استفاده به صورت سنتتيک (1800ÇÔD= ) بود. پس از راه‌اندازی راکتورها رنگ‌های راکتيو يلو3 و ديسپرس يلو3 به سيستم تزريق شد و راندمان حذف آن در زمان واکنش‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفت. پس از تعيين کارايی سيستم SBR در حذف رنگ و ÇÔD به بررسی کارايی سيستم GÂÇ-SBR پرداخته شد.
يافته ها: در زمان واکنش 24 ساعت راندمان حذف سيستم‌های SBR و GÂÇ-SBR برای رنگ راکتيو يلو3 به ترتيب برابر با 58 و 72 درصد و برای رنگ ديسپرس يلو3 ، 85 و 91 درصد شد. همچنين در زمان واکنش 14 ساعت راندمان حذف ÇÔD در سيستم SBR و GÂÇ-SBR به ترتيب 98 و 5/98 درصد شد.
استنتاج: کارايی سيستم GÂÇ-SBR در حذف رنگ راکتيو يلو3 و ديسپرس يلو3 بيشتر از سيستم SBR بود. ولی دو سيستم جهت حذف ÇÔD تفاوت چندانی نداشتند. در کل با افزايش زمان واکنش کارايی سيستم‌ها افزايش می‌يافت و در يک زمان واکنش مشخص راندمان حذف حالت يکنواختی پيدا می‌کرد.

سابقه و هدف : در مطالعه حاضر متغيرهای ادراک از بيماری، افسردگی، اضطراب، شيوه‌های مقابله با استرس و حمايت اجتماعی به عنوان عوامل پيش‌بينی‌کننده متغير پيروی از درمان و کيفيت زندگی، در بيماران کليوی مزمن تحت همودياليز شهر اصفهان مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها : 200 بيمار کليوی مرحله انتهايی با روش نمونه‌گيری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل مقياس ادراک از بيماری فرم مختصر، مقياس اضطراب و افسردگی بيمارستانی، پرسشنامه شيوه‌های مقابله با استرس، پرسشنامه رفتار پيروی در بيماران کليوی و پرسشنامه کيفيت زندگی بيماران کليوی بود. در اين پژوهش برای سنجش پيروی از درمان از دو روش سنجش عينی و سنجش ذهنی و برای تحليل داده‌ها از روش تحليل همبستگی متعارف استفاده شد.
يافته ها :. توابع حاصل از تحليل همبستگی متعارف نشان دادند که ترکيب خطی پيروی از درمان و کيفيت زندگی بيماران کليوی به وسيله ترکيب خطی عوامل روان‌شناختی قابل پيش‌بينی است، به‌طوری که الگويی از نمرات بالا در پيروی از درمان (شاخص ذهنی) و کيفيت زندگی، با الگويی از نمرات پايين در پيامدهای ادراک شده از بيماری، نگرانی، بازنمايی عاطفی، ماهيت بيماری، افسردگی، اضطراب و شيوه مقابله هيجان‌مدار و همچنين الگويی از نمرات بالا در حمايت اجتماعی و شيوه مقابله مسأله مدار همبسته است.
استنتاج : در نهايت يافته‌های اين پژوهش نشان داد که عوامل روان‌شناختی قادر به پيش‌بينی پيروی از درمان و به ويژه کيفيت زندگی بوده و واريانس قابل توجهی از شاخص بقارا تبيين می‌کنند.

سابقه و هدف: چنگر اوراسياسی (Çommon coot) يک پرنده آبزی و بومی ايران می‌باشد و پيش‌بينی می‌شود که شاخص خوبی برای فلزات در تالاب‌های شمال ايران باشد. اين فرضيه بر روی نمونه‌های آب، رسوب و 30 قطعه چنگر انجام گرفت. هدف از اين تحقيق دسترسی به تعيين غلظت عناصر سنگين سرب، کادميوم، کروم و روی در آب، رسوبات سطحی و بافت های کبد و کليه پرنده چنگر بود.
مواد و روش‌ها: نمونه‌های آب توسط بطری روتنر و نمونه‌های رسوبات سطحی به‌وسيله اکمن گراب در 6 ايستگاه تالاب بين‌المللی گميشان و خليج گرگان تهيه شد. نمونه‌های پرنده در زمستان 1388 جمع‌آوری شدند. غلظت فلزات مورد مطالعه در بافت های چنگر، آب و رسوب با استفاده از دستگاه جذب اتمی کوره گرافيتی و شعله قرائت گرديد.
يافته‌ها : بيشترين غلظت فلزات سنگين در نمونه‌های آب متعلق به سرب (02/0 ± 154/0) و نمونه‌های رسوبات متعلق به روی (mg/L 42/0 ± 04/2) است. در بررسی رابطه بين مقادير فلزات در ستون آب و رسوبات مشخص گرديد که همبستگی بالا و معنی داری در سطح 01/0 بين آن‌ها وجود دارد. غلظت‌های سرب، کادميوم و روی در آب و رسوبات در حد استاندارد توصيه شده بود. اما غلظت کروم در آب بالاتر از مقدار استاندارد قابل تحمل بود. بيشترين غلظت کادميوم و سرب در کبد (2/2،1/9) و در کليه (µg/g 1/2، 9/8) نمونه‌های چنگر نشان داد. در بين فلزات بيشترين غلظت متعلق به فلز روی با مقدار g/g 2 24/7 ± 94/14 در کبد و کمترين غلظت متعلق به فلز کروم با مقدار µg/g56/0 ± 76/0 درکليه‌ها بود. نتايج آماری ثابت نمود که بين مقادير سرب، کادميوم، کروم و روی در هر يک از بافت‌های کبد و کليه چنگر نر با ماده اختلاف معنی‌داری وجود ندارد. همچنين بين مقادير عناصر در کبد و کليه‌ چنگرها (بدون در نظر گرفتن جنسيت) اختلاف معنی‌دار مشاهده نشد.
استنتاج: نتايج نشان می‌دهد که غلظت عنصر سرب در بافت‌های کبد و کليه پرنده چنگر در حد معرض تماس و کادميوم در زير حد سمی می‌باشد. ساير عناصر نيز بسيار پايين تر از حد سمی است

نقرس و آرتريت روماتوئيد بيماری‌های نسبتا شايعی هستند ولی همراهی اين دو بيماری بسيار کم گزارش شده است. در اين مقاله به معرفی بيماری ‌می‌پردازيم که 20 سال به عنوان آرتريت روماتوئيد تحت درمان بوده و تشخيص نقرس همراه به‌علت وجود ضايعات ندولار در مفاصل پا، Tap ندول و ديدن کريستال‌های اسيد اوريکی داده شده است. در بيماران آرتريت روماتوئيد که تورم شديد مفصل وجود دارد پزشکان بايد از مايع سينوويال جهت بررسی بهره گيرند؛ خصوصاً در بيماران مسن مبتلا به آرتريت روماتوئيد که دچار نارسايی کليه يا درگيری اندام‌های تحتانی می‌باشند. برعکس در بيماران نقرس با درگيری پلی‌آرتيکولار بايد آرتريت روماتوئيد را نيز در نظر گرفت.

سابقه و هدف: انحلال يک دارو نقش مهمی را در فراهمی زيستی فرآورده ايفاء می‌کند. هر تغيير در خصوصيات فيزيک و شيميايی می‌تواند سبب تغيير در آزادسازی دارو و در نتيجه سبب تغيير در زيست دستيابی دارو گردد. بنابراين برای غلبه بر اين تغييرات لازم است که شرايط نگهداری برای حصول آزادسازی مورد نظر از دارو سنجيده شود.
مواد و روش‌ها: قرص‌های ديلتيازم به روش کمپرسيون مستقيم و با استفاده از اتيل سلولز و HPMÇ K4M و با نسبت‌های گوناگون تهيه گرديدند. پس از تهيه قرص‌ها و انجام آزمون‌های اوليه، قرص‌ها در شرايط مختلف دمايی و رطوبتی به مدت 6 ماه قرار گرفتند. ميزان رهش ديلتيازم از فرمولاسيون‌ها بررسی گرديد و سپس داده‌های حاصل به مدل‌های کينتيکی برازش گرديدند. از روش DSÇ برای تعيين پايداری فيزيکی قرص‌ها و امکان تداخل بين دارو با پليمر و يا مواد جانبی استفاده شد.
يافته‌ها : نتايج حاصل از رهش دارو از فرمولاسيون‌های مختلف در زمان صفر، پس از سه و شش ماه تفاوت معنی‌داری را نشان نداد. هم‌چنين با مطالعه ترموگرام‌های DSÇ فرمولاسيون‌های فوق، پيک مشخص ديلتيازم در حدود 210 درجه سانتی‌گراد ديده شد و شکل ترموگرام‌ها تغييری را نشان نمی‌دهد.
استنتاج: به‌طور کلی مطالعات آماری نتايج انحلال نشان داد که قرار دادن قرص‌های ديلتيازم تهيه شده به مدت 3 و 6 ماه در در شرايط مختلف تغييرات معنی‌داری در رهش دارو ايجاد نمی‌نمايد. همچنين تغييری در پايداری فيزيکی قرص‌ها ديده نشد.

سابقه و هدف: 22ÏL يک سيتوکين عضو خانواده 10ÏL است که به وسيله سلول‌های NK و 22 Th و 17Th ايجاد می‌شود و اخيراً نقش 22ÏL در ايجاد حفاظت و مکانيسم دفاع ذاتی، در کنترل عفونت‌های باکتريال، ويرال، هموستازی و ترميم بافت ثابت شده است. لذا در اين تحقيق اثر درمانی 22ÏL بر زخم ناشی از ليشمانياماژور در موشBÂLB/c بررسی شد.
مواد و روش ها: 24 سرموش BÂLB/c ماده 8 هفته را با تعداد حداقل 106×2 پروماستيگوت انگل ليشمانيا ماژور L.major سويه استاندارد ايرانی M‏RHÔ/ÏR/75/ËR در فاز ايستا به ميزان 100 ميکروليتر ازطريق تلقيح زيرجلدی چالش نموده و به سه گروه 8تايی موش‌ها 22ÏL نوترکيب موشی را در دو دوز مختلف ml/ ng 5 و ml/ ng 10 به صورت ÏM تزريق نموديم. بررسی ايمنی سلولاروهومورال با سنجش سايتوکين‌های 4- ÏL و گامااينترفرون و کشت سلول‌های لنفوسيت طحال و بررسی ÏgG2a,ÏgG Totalبا روش اليزا و انجام روش رنگ سنجی M‏TT و بررسی‌های بالينی با اندازه‌گيری روند زخم، و طول عمر موش‌ها و ثبت مرگ و مير انجام شد.
يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان می‌دهد که رشد زخم به‌صورت مشخص در گروه تحت درمان با 22- ÏL کاهش می‌يابد و بيشترين تأثير در گروه تحت درمان با (ng5( 22 ÏL بوده است. ng 5-22 ÏL سبب افزايش توليد گاما اينترفرون و کاهش توليد اينترلوکين 4 شده است نتايج آزمون LSD نشان می‌دهد که ميزان گاما اينترفرون و ÏGg total گروه تحت درمان با ng 5-22 ÏL با 05/0< p نسبت به ساير گروه‌ها معنی‌دار است و ميزان 4 ÏL گروه تحت درمان با ng 5-22 ÏL با 05/0< p نسبت به ng 10-22 ÏL معنی‌دار نيست ولی با ساير گروه‌ها دارای اختلاف معنی‌داری است. ميزان ÏGg2a گروه تحت درمان با ng 5-22 ÏL با 05/0< p نسبت به ng 10-22 ÏL معنی دار نيست ولی باساير گروه‌ها اختلاف معنی دار است.
استنتاج: MTT درگروه دريافت کننده ng 5-22 ÏL با ng 5-22 ÏL با افزايش توليد گاما اينترفرون وکاهش توليد اينترلوکين 4 سبب ايجاد پاسخ‌های سايتوکين Th1 شده و سبب ايجاد پاسخ حفاظتی در مقابل انگل ليشمانيا ميشود لذا اگر با داروهای ضد ليشمانيا تواما تجويز شود شايد اثرات بهتری را در درمان بر عليه ليشمانيا فراهم کند.

سابقه و هدف: ناباروری به عنوان يکی از تجربيات تلخ و استرس‌زای زندگی مشترک زوجين، می‌تواند بر جنبه‌های مختلف روابط زناشويی از جمله روابط جنسی و نگرش نسبت به آن تأثيرگذار باشد. از اين رو اين‌ پژوهش با هدف مقايسه نگرش جنسی زوج‌های بارور و نابارور انجام شده است.
مواد و روش ها:. روش پژوهش پس‌رويدادی و طرح پژوهش از نوع علّی- مقايسه‌ای بوده است. 50 زوج نابارور (100 زن و شوهر) مراجعه‌کننده به مرکز نازايی حضرت مريم شهرستان ساری و 50 زوج بارور (100 زن و شوهر) به روش نمونه‌گيری غيرتصادفی (در دسترس) انتخاب شدند و اطلاعات لازم به‌وسيله پرسشنامه‌ اطلاعات جمعيت‌شناختی و پرسشنامه نگرش جنسی گردآوری شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفی و آزمون‌های t مستقل، تحليل واريانس يک‌طرفه، ضريب همبستگی پيرسون و دانکن و بر مبنای برنامه نرم‌افزاری 16- SPSS و در سطح معنی‌داری (05/0p<) انجام شد.
يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد که مؤلفه رفتاری نگرش جنسی بارورها به‌طور معنی‌داری بيشتر از نابارورها است و بين نگرش جنسی و مؤلفه‌هايش در چهار گروه (بارورها و نابارورها به تفکيک زن و مرد) تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. بين نگرش جنسی همسران هم در بارورها و هم در نابارورها همبستگی مثبت معنی‌داری مشاهده شد. بين سن و تحصيلات با نگرش جنسی زنان، و بين سن، مدت ازدواج و شغل با نگرش جنسی مردان، در بارورها و نابارورها همبستگی معنی‌داری وجود نداشت. بين مدت ازدواج با نگرش جنسی زنان بارور همبستگی منفی و بين تحصيلات با نگرش جنسی مردان، در بارورها و نابارورها همبستگی مثبت معنی‌داری وجود داشت.
استنتاج: بر اساس نتايج اين پژوهش می‌توان گفت ناباروری بر نگرش جنسی و مؤلفه‌های احساسی و شناختی آن در زوجين نابارور تأثيری ندارد و مؤلفه رفتاری (تمايل و آمادگی برای انجام عمل جنسی) نگرش جنسی است که تحت تأثير پيامدهای ناباروری و درمان آن در نابارورها، کاهش می‌يابد.

کرتری‌اترياتوم (Çor triatriatum) يک بيماری مادرزادی نادر است که 1/0 درصد کل نقايص مادرزادی قلب را تشکيل می‌دهد و در نتيجه اختلال در جذب وريد ريوی مشترک بوده که باعث تقسيم دهليز چپ توسط يک ديافراگم فيبروماسکولار به حفره فوقانی خلفی دريافت‌کننده جريان خون وريدهای ريوی و حفره تحتانی قدامی در بالای گوشک دهليز چپ می‌شود. ارتباط بين دو حفره تقسيم شده دهليز چپ ممکن است بزرگ، کوچک و يا بدون ارتباط باشد که اين امر به اندازه حفره در ديافراگم بستگی دارد و تعيين‌کننده ميزان انسداد بازگشتی وريدهای ريوی است. افزايش فشار وريد ريوی و مقاومت عروقی ريه ممکن است منجر به افزايش فشار شريان ريوی شود. گاهی کرتری اترياتوم از نظر بالينی يک يافته تصادفی می‌باشد. بيماران با انسداد شديد مشابه تنگی وريد ريوی مادرزادی هستند. ما در اينجا يک مورد کرتری اترياتوم با افزايش فشار شريان ريوی را که با شکايت تپش قلب و تنگی‌نفس به بيمارستان مراجعه نموده است، معرفی می‌کنيم. اکوی ترانس توراسيک انجام شد و داده‌ها با اکوی مری تاييد شد. کاتتريزيشن افزايش فشار متوسط تا شديد شريان ريه را نشان داد ولی با توجه به غير انسدادی بودن کرتری اترياتوم وی، درمان جراحی ضرورت نداشته و به بيمار پيگيری با اکو توصيه شد.

اهميت اندازه‌گيری بيومارکرهای قلبی درپيش‌آگهی بيماران سندرم حاد کرونر روشن است. ليکن اهميت اندازه‌گيری بيومارکرهای قلبی بعد از آنژيوپلاستی از راه پوست percutaneous coronary intervention (PÇÏ) مورد بحث و بررسی است. در اين مقاله به مرور اهميت افزايش بيومارکرهای قلبی بعد از elective PÇÏ و اهميت آن در پيش‌آگهی بيماران پرداخته می‌شود. همچنين تعريف انفارکتوس قلبی مرتبط با PÇÏ، مکانيسم‌های افزايش بيومارکرها در ارتباط با PÇÏ و چشم‌اندازهای آن مورد ارزيابی قرار خواهند گرفت.

سابقه و هدف : استان گلستان يکی از کانون‌های آندميک ليشمانيوز پوستی محسوب می‌شود. هدف از اين مطالعه ارزيابی روش PÇR (واکنش زنجيره ای پليمراز) اختصاصی بر روی اسلايدهای رنگ‌آميزی شده بيماران به منظور تشخيص بيماری و شناسايی گونه‌های مختلف انگل ليشمانيا در بيماران مراجعه کننده به آزمايشگاه مرکز بهداشت شهرستان گنبد کاووس بود.
مواد و روش ها : اين مطالعه مقطعی در سال 1389‌ صورت گرفت. تشخيص بيماری با تهيه اسمير مستقيم از ضايعات پوستی و رنگ‌آميزی گيمسا بود و در صورت منفی شدن آن، از روش PÇR اختصاصی بر روی DNÂ کينتوپلاست (kDNÂ) استخراج شده از اسميرهای مستقيم به منظور تعيين جنس و گونه انگل ليشمانيا استفاده شد. اطلاعات به‌دست آمده ثبت و توسط نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفت.
يافته ها : در اين مطالعه303 بيمار مشکوک به ليشمانيوز پوستی مورد بررسی قرار گرفتند که نتيجه آزمايش مستقيم 238 نفر (5/78 درصد) مثبت شد. همچنين با انجام روش PÇR، بر روی 65 گسترش مستقيم فاقد جسم ليشمن، در تعداد 34 مورد (3/52 درصد)، DNÂ کينتوپلاست انگل ليشمانيا شناسايی شد. همچنين با استفاده از پرايمرهای اختصاصی گونه، انگل ليشمانيا در تمامی بيماران ليشمانيا ماژور بود.
استنتاج : از آن‌جايی‌که در بسياری از موارد اسمير مستقيم، منفی گزارش می‌شود و اين روش از حساسيت پايينی برخوردار است و از سوی ديگر PÇR دارای حساسيت بالايی است، لذا پيشنهاد می‌شود در صورت مشکوک بودن به بيماری به‌ويژه در مناطق آندميک، به منظور تشخيص دقيق‌تر و يا رد آن، لزوماً از روش PÇR استفاده گردد.

سابقه و هدف: سبک زندگی هر فرد بر سلامت او تأثير دارد و فعاليت‌های ارتقاء‌دهنده سلامت و شيوه زندگی بهداشتی، استراتژی‌های اصلی تسهيل و حفاظت از سلامتی هستند. اطلاعات کمی درباره رفتارهای ارتقاء‌دهنده سبک زندگی در جامعه ايرانی وجود دارد. با توجه به اين‌که سبک زندگی در ايران در حال تحول است و ارتقاء سلامت با توجه به نقش برجسته آن در مراقبت‌های بهداشتی مورد توجه روز افزون است. متاسفانه ابزار بومی مناسبی برای اندازه‌گيری رفتارهای ارتقاء‌دهنده سلامت وجود ندارد. بنابراين، هدف اين مطالعه، ارزيابی روايی و پايايی نسخه فارسی پرسشنامه سبک زندگی ارتقاء‌دهنده سلامت در ايران بود.
مواد و روش ها: ابزار پژوهش با استفاده از رويکرد جونز و همکاران به فارسی ترجمه، ترجمه برگردان شد و سپس پانل خبرگان پرسشنامه را برای تعيين حساسيت‌های فرهنگی، وضوح سؤالات، موارد اختلاف و خطاهای موجود در معنايابی بررسی کردند. سپس نسخه فارسی در نمونه 466 نفری با استفاده از روش نمونه‌گيری آسان از مراجعه کنندگان به 10 مراکز بهداشتی درمانی شهر قزوين مورد آزمون قرار گرفت. در مرحله آخر بر اساس اطلاعات جمع آوری شده از مطالعه مقطعی، تحليل عاملی اکتشافی و تأييدی به منظور روايی سازه به کار برده شد. جهت تعيين اعتماد يا پايايی ابزار از روش بازآزمايی با فاصله دو هفته و از روش ضريب آلفای کرونباخ برای بررسی تجانس درونی استفاده شد.
يافته ها: ترتيب فاکتورها عيناً با آن چيزی که در روان‌سنجی نسخه انگليسی زبان جدا شده بود، مطابقت نداشت. تنها ساختار دو فاکتور- روابط بين فردی و تغذيه- مشابه نتايج به دست آمده در نسخه انگليسی بود. ضريب آلفای کرونباخ برای کل ابزار 82/0 و برای زير شاخه‌ها از 64/0 تا 91/0 بود. همه موارد، همبستگی مورد- کل قابل قبولی داشتند (بيشتر از 34/0). نتايج آزمون بازآزمون نشان‌دهنده ثبات برای پرسشنامه سبک زندگی ارتقاء‌دهنده سلامت و زير شاخه‌های آن بود. چرخش واريماکس 6 فاکتور را با مقدار ايگن بيشتر از 1 نشان داد که 58 درصد واريانس را توضيح می‌داد. تحليل عاملی تأييدی مدل 6 عاملی گويايی برازش قابل قبولی است. بررسی سازه‌های نهفته مدل اندازه‌گيری، تعداد موارد را از 52 به 49 مورد کاهش داد.
استنتاج: نسخه فارسی پرسشنامه سبک زندگی ارتقاء‌دهنده سلامت روايی و پايايی ابتدايی را نشان داده است. بررسی‌های بيشتری توصيه می‌شود.

سابقه و هدف: مالتيپل اسکلروزيس (MS) يکی از بيماری سيستم اعصاب مرکزی بوده، به‌ندرت با تشنج همراه است. هدف از اين مطالعه تعيين فراوانی انواع MS درمبتلايان به MS با و بدون تشنج می‌باشد.
مواد و روش‌ها: يک مطالعه مقطعی توصيفی از سال 1387 تا 1390 بر روی مبتلايان بهMS در گيلان انجام شد. مشخصات دموگرافيک و نوع MS بيماران جمع‌آوری و داده‌ها به روش‌های کای دو و T و لجستيک رگرشن در نرم‌افزار SPSS17 آناليز شدند.
يافته‌ها: 209 بيمار مبتلا به MS(1/74 درصد زن و 9/25 درصد مرد) که 13 نفر (2/69 درصد زن و 8/30 درصد مرد) از آن‌ها تشنج بالينی هم داشتند در اين مطالعه شرکت کردند. ميانگين سن بيماران، سن شروع بيماری و ËDSS در گروه‌های با و بدون تشنج بالينی به ترتيب 6/8±0/34 و 8/9±2/33 سال 80/11±18/26 و 05/8±96/27 سال 5/2±2/4 و 5/1±6/4 بدون هيچ‌گونه تفاوت آماری معنی‌داری بود. شيوع نوع عودکننده فروکش‌کننده (RRMS)، پيشرونده ثانويه (SPMS) و اوليه(PPMS) در بيماران بدون تشنج به ترتيب 1/80 درصد و 7/11 درصد و 2/8 درصد و در مبتلايان به تشنج به ترتيب 5/38 درصد و 8/53 درصد و 7/7 درصد بوده که تفاوت آماری معنی‌دار بود. تشنج شانس SPMS را 94/8 (95 درصد ÇÏ:51/2-77/31) برابر بيشتر و شانس RRMS را 04/7 (95 درصد ÇÏ:96/1-57/28) برابر کمتر می‌کند. همچنين SPMS نسبت به RRMS شانس بروز تشنج را 16/10 (95 درصد ÇÏ:65/2-88/38) برابر می‌کند.
استنتاج: نوع پيشرونده ثانويه MS در بيماران مبتلا به MS همراه با تشنج شايع‌تر است و تشنج يک پيش‌بينی‌کننده مثبت برای پيشرفت بيماری MS می‌باشد.

سابقه و هدف: امروزه هوش هيجانی در ابعاد مختلف زندگی افراد اعم از تحصيل، شغل و محيط اجتماعی اهميت روز افزونی يافته است در اين بين يکی از ويژگی‌های شخصيت به هنجار برخورداری از عزت نفس است که می‌تواند سطح هوش هيجانی افراد را دستخوش تغيير کند. نظر به اهميت هوش هيجانی و عزت نفس، اين پژوهش با هدف تعيين ميزان هوش هيجانی و عزت نفس در دانشجويان پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال 1389انجام گرديد.
مواد و روش‌ها: در اين پژوهش که از نوع توصيفی- مقطعی است، آزمون های هوش هيجانی MSËÏS و عزت نفس کوپر اسميت بر روی 145 نفر از دانشجويان رشته های پرستاری و مامايی دانشگاه علوم پزشکی مازندران که با روش سرشماری انتخاب شده بودند اجرا گرديد. داده‌های به‌دست آمده با استفاده از نرم‌افزار 16SPSS با کمک آمار توصيفی و آزمون کای اسکور مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته‌ها: در اين بررسی هوش هيجانی 8 دانشجويان 8/13 درصد، 7/71 درصد، 5/14 درصد به ترتيب در سطوح بالا، متوسط و پايين بوده است. افزون بر آن 91 درصد از کل دانشجويان دارای عزت نفس بالا بوده‌اند. يافته‌ها نشان داد که هوش هيجانی با عزت نفس ارتباط معنی‌دار دارد(001/0p<).
استنتاج: با توجه به متوسط بودن سطح هوش هيجانی به نظر می‌رسد توجه به هوش هيجانی برای ارتقاء بهداشت روانی و به تبع آن موفقيت در دانشجويان از اهميت و ارزش بسياری برخوردار باشد. لذا پيشنهاد می‌گردد تا در برنامه آموزشی دانشگاه به هوش هيجانی و لزوم ارتقاء آن در دانشجويان توجه لازم به عمل آيد.

سابقه و هدف : کارسينوم پستان شايع‌ترين بدخيمی و علت اصلی مرگ ناشی از سرطان نزد خانم‌ها است. با پيشرفت بسياری از تومورهای اپی تليال همراه بوده است. Ë-cadherin بيان در مطالعات قبلی کاهش در مطالعات تجربی با گسترش متاستاز کارسينوم ها ارتباط داشته است. dysadherin بيان افزاينده هدف از اين مطالعه بررسی بيان اين مارکرها در سرطان پستان و ارتباط آنها با پيشرفت تومور (درجه تمايز) می باشد.
مواد و روش ها : با انتخاب 70 مورد کارسينوم مهاجم داکتال، 15 مورد مهاجم لوبولار و 8 موردکارسينوم مدولاری و استفاده از روش ايمونوهيستوشيمی بيان دو مارکر ارزيابی گرديد. به‌ترتيب 7/21 ، 6/75 و 100 درصد بود. dysadherin
يافته ها : در گريدهای 1و2و3 کارسينوم داکتال ، بيان به ترتيب 9/86 ، 2/70 و10 درصد بود. همان‌طورکه مشخص می‌باشد، Ë-cadherin در حالی‌که بيان و پيشرفت درجه تمايز Ë-cadherin و عدم بروز dysadherin ارتباط معنادار واضحی ما بين بروز مثبت و dysadherin وجود داشت. جالب آن‌که تمامی تومورهای مهاجم لوبولار گريد ميکروسکوپی Ë-cadherin منفی بودند کارسينوم مدولاری به جزء يک مورد، در تمامی موارد برای هر دو مارکر مثبت بود.
استنتاج : با افزايش توانايی تهاجم کارسينوم های Ë-cadhein و عدم بيان dysadherin به نظر می‌رسد که بيان داکتال پستان ارتباط دارد.

سابقه و هدف: ديازينون يک حشره‌کش‌ ارگانوفسفره است که برای کنترل آفات در مزارع کشاورزی و باغات استفاده می‌شود. ديازينون به آسانی از جداره روده، سيستم تنفسی و پوست جذب شده و در کبد به ديازکسون که سمی‌تر است متابوليزه می‌شود. هدف از اين مطالعه، بررسی اثر ديازينون به‌صورت مزمن بر فعاليت آنزيم سوپر اکسيد‌ ديسموتاز اريتروسيت موش صحرايی و تأثير مصرف ويتامين‌های آنتی‌اکسيدانت می‌باشد.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه از موش‌های صحرايی که به 9 گروه تقسيم شدند استفاده شد. گروه شاهد (نرمال سالين)، کنترل (روغن سويا)، ديازينون (mg/kg 30)، ويتامين‌های Ë ، Ç و Â (به ترتيب با دوزهای mg/kg100، mg/kg500 و ÏÜ/kg 400) و سه گروه ديگر ترکيبی از ديازينون و هر يک از ويتامين‌ها را با مقادير ذکر شده به صورت داخل صفاقی به مدت 14 روز دريافت کردند. 7 روز بعد از آخرين تزريق حيوانات بيهوش شدند و يک ميلی‌ليتر خون از قلب آن‌ها گرفته‌ شد. گلبول‌های قرمز خون جدا و ليز شد. از هموليزات برای سنجش فعاليت آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز استفاده شد. اطلاعات با استفاده از رايانه وارد نرم‌افزار SPSS گرديد. سپس با آزمون‌های آماری کراسکال واليس و من‌ويتنی با سطح معنی‌داری 05/0 آزمون تفاوت بين گروه‌ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته‌ها: فعاليت آنزيم سوپر اکسيد ديسموتاز در گروه ديازينون نسبت به گروه کنترل (008/0p=) و گروه‌های ديازينون + ويتامين‌ها نسبت به گروه کنترل (005/0p=) افزايش معنی‌داری داشته ‌است.
استنتاج: ديازينون منجر به افزايش توليد راديکال‌های آزاد سوپر اکسيد و در نتيجه استرس اکسيداتيو می‌شود. احتمالا ويتامين‌ها به عنوان آنتی‌اکسيدانت‌های غير‌آنزيمی در کاهش سطح راديکال‌های آزاد و احياء آنزيم‌های آنتی‌اکسيدانت موثر واقع می‌شوند.

سابقه و هدف: دوره سالمندی همراه با بسياری از عوامل تنش‌زای زندگی است. کثرت نظريه‌های سالمندی از ديدگاه روان‌شناختی خود گواه بر اهميت مقوله تغييرات روانی- عاطفی در سالمندی می‌باشد. پرستاران و کليه کادر بهداشتی- درمانی جهت ارائه خدمات پيشگيرانه، آموزشی و مراقبتی نيازمند به شناخت اين تغييرات از طريق تجارب زيسته زنان سالمند می‌باشند. لذا، اين پژوهش با هدف تبيين تجارب تغييرات روانی- عاطفی زنان سالمند ساکن جامعه طراحی و اجرا شد.
مواد و روش‌ها: اين پژوهش کيفی قسمتی از يک مطالعه بزرگ‌تر به روش گراندد تئوری می‌باشد. 19 شرکت‌کننده در اين پژوهش انتخاب شدند. داده‌ها از طريق ضبط و ثبت مصاحبه عميق چهره به چهره و مشاهده جمع‌آوری شد. هر کدام از مصاحبه‌ها بعد از گوش دادن دقيق و مکرر به نوار ضبط شده دست‌نويس شدند. داده‌ها با مقايسه مداوم، مرور مداوم متن مصاحبه، مشاهده، يادداشت‌های در عرصه و انديشه نگاری و با استفاده از روش استراس و کوربين 1998و 2008 تحليل شدند.
يافته‌ها: در اين پژوهش، طبقه تغييرات روانی- عاطفی دربرگيرنده زير طبقات کاهش توانايی انطباق با شرايط، افسردگی، احساس تنهايی، کاهش حس اختيار و احترام، حس بی‌قدرتی، حسرت دوران گذشته و نگرانی و ترس شد. همچنين مشخص شد که تغييرات روانی- عاطفی محصول پيامدهای منفی روش زندگی می‌باشد و سيکل معيوبی بين اين محروميت‌ها با تغييرات جسمی و محروميت‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی وجود دارد.
استنتاج: براساس يافته‌های اين پژوهش تغييرات روانی- عاطفی در زنان سالمندی مربوط به پديده سالمندی نمی‌باشد. بلکه، اين تغييرات پيامد شرايط زندگی و چگونگی سازگاری با عوامل تأثيرگذار در طی اين دوران می‌باشد. پرستاران و ساير کادر بهداشتی- درمانی در مراقبت از سالمندان بايد به اين دسته از محروميت‌ها و عوامل پديد آورنده آن‌ها توجه نمايند تا بتوانند در جهت نائل شدن به سالمندی موفق مراقبت‌های لازم را برای زنان سالمند ارائه نمايند.

سابقه و هدف: نمک‌های نيترات و نيتريت برای جلوگيری ازرشد ميکروارگانيسم‌ها به فرآورده‌های گوشتی اضافه می‌شود. باتوجه به خواص سرطان‌زايی يون‌های فوق، اين پژوهش با هدف اندازه‌گيری نيتريت و نيترات در فرآورده‌های گوشتی توليدی کارخانجات استان مازندران انجام شده است.
مواد و روش‌ها: مطالعه به روش مقطعی در آزمايشگاه کنترل کيفی مواد غذايی دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام شد. تعداد 42 نمونه از 5 کارخانه فرآوردهای گوشتی توليدی استان شامل سوسيس با 40 درصد گوشت، کالباس با 60 درصد گوشت و همبرگر با 30 درصد گوشت، که پرمصرف‌ترين محصولات گوشتی استان می‌باشند، مورد آزمون قرار گرفت. مقدار نيتريت و نيترات با روش آنزيمی رنگ سنجی Griess Ïlosvay اندازه‌گيری شدند. برای مقايسه ميانگين داده‌ها از آزمون t-test استفاده شد.
 يافته‌ها: ميانگين ميلی‌گرم در کيلوگرم نيترات در سوسيس 14/81، در کالباس 1/115، در همبرگر 8/89 بود. همچنين ميانگين باقيمانده نيتريت در محصولات فوق به ترتيب 61/39، 29/9 و 50/20 ميلی‌گرم در کيلوگرم بود که مقادير محاسبه شده در 5 کارخانه، از ميزان حد مجاز استاندارد (05/0 p<)، پايين‌تر بود.
استنتاج: در تمامی نمونه‌ها ميزان باقيمانده نيتريت از حد مجاز پايين‌تر بود. با توجه به اين‌که نيترات تحت تأثير عوامل ميکروبی و آنزيمی به نيتريت احياء می‌شود و سرطان‌زا بودن نيتريت ثابت شده است، لزوم تمرکز بيشتر برميزان نيترات در فرآورده‌های گوشتی به‌نظر می‌رسد.

سابقه و هدف: کريپتوسپوريوزيس از بيماری‌ها تک ياخته‌ای فرصت طلب و زئونوز است که انتشار جهانی دارد. عامل بيماری گونه‌های کريپتوسپوريديوم است که منجر به اسهال و استفراغ حاد يا مزمن در مبتلايان می شود. با توجه به شرايط مناسب استان مازندران برای انتقال انگل، مطالعه حاضر جهت بررسی فراوانی کريپتوسپوريديوم در بيماران مبتلا به گاستروآنتريت مراجعه‌کننده به بيمارستان‌ها و مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی مازندران 1390-1389 انجام شد.
مواد و روش‌ها: مطالعه به روش توصيفی- مقطعی با نمونه برداری از مبتلايان به اسهال از شهريور 1389 لغايت آخر ارديبهشت ماه 1390 در مراکز بيمارستانی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی مازندران انجام گرفت. در اين بررسی تعداد 348 نمونه مدفوع از بيماران مبتلا به گاستروآنتريت با روش نمونه‌برداری خوشه‌ای- تصادفی جمع‌آوری شد. نمونه‌های مدفوع پس از نگهداری درفرمول 10 درصد به آزمايشگاه گروه انگل‌شناسی دانشکده پزشکی انتقال و با روش‌های رنگ‌آميزی اسيدفاست اصلاح شده و اورامين- رودامين از نظر آلودگی به انگل مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات حاصل از مطالعه پس از ثبت، با نرم‌افزار آماری spess وآزمون آماری کای‌دو (Çhi-square) و T-Test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته‌ها: از مجموع 348 نمونه مورد مطالعه بيشترين موارد نمونه‌های اسهالی آزمايش شده مربوط به گروه سنی بالای 40 سال (8/36 درصد) و کم ترين مربوط به گروه سنی 20-10 سال (5/7 درصد) بوده است. همچنين از کل تعداد افراد مورد مطالعه 2/53 درصد مرد و 8/46 درصد زن بودند. از اين تعداد 5/59 درصد در شهر و 5/40 درصد در روستا سکونت داشته‌اند در بررسی آلودگی انگلی در کل بيماران مبتلا به گاسترو آنتريت ميزان آلودگی به کريپتوسپوريديوم 3/2 درصد (8 مورد) مشاهده شد. از نظر آماری ارتباط معنی‌دار بين آلودگی به کريپتوسپوريديوم با سن و ماه ابتلاء به اسهال مشاهده شد(05/0p<).
استنتاج: هر چند در مطالعه حاضر شيوع کم کريپتوسپوريديوزيس، در مقايسه با مطالعات قبلی در استان مازندران مشخص شده است. اما، لازم است کريپتوسپوريديوم و ساير عفونت‌های انگلی را در مدفوع بيماران مبتلا به اسهال مراجعه‌کننده به بيمارستان يا آزمايشگاه های مرجع با روش‌های مناسب انگل شناسی به دقت تشخيص داده شود.

سابقه و هدف : جراحی از طريق ويدئو توراکوسکوپی (VÂTS: video-assisted thoracoscopic surgery) به عنوان روشی جايگزين در بسياری از اعمال جراحی و تشخيصی قفسه سينه که زمانی نيازمند توراکوتومی باز بودند روبه افزايش است. با اين‌که VÂTS نسبت به توراکوتومی باز آسيب و درد کمتری ايجاد می‌کند ولی تسکين درد پس از آن همچنان اهميت دارد. هدف از انجام اين کارآزمايی بالينی تصادفی دو سو کور، مقايسه‌ی روش رژيونال مرفين اينترپلورال با روش متداول مرفين وريدی در تسکين درد پس از VÂTS بود.
مواد و روش ها : 30 بيمار گروه 1 و 2 طبقه‌بندی انجمن بيهوشی آمريکا که با بيهوشی عمومی تحت VÂTS قرار گرفتند به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تقسيم شدند. در پايان عمل در همه ی بيماران يک کاتتر زير ديد مستقيم توراکوسکوپ در فضای پلورال قرار داده شد. بيماران از طريق کاتتر اينترپلورال يا از راه وريدی يک دوز بولوس mg/kg 1/0 مرفين دريافت کردند. شدت درد بيماران در دو حالت سرفه و استراحت، ميزان نياز به بی دردی مکمل، فشار خون شريانی، تعداد ضربان قلب، درصد اشباع اکسيژن خون شريانی، درجه ی خواب آلودگی و عوارض جانبی هر يک‌ساعت در 8 ساعت اول پس از VÂTS ارزيابی شدند. شدت درد با مقياس خطی- بصری درد با درجه 0 تا 10 ارزيابی شد.
يافته ها : در طول مطالعه تفاوت آماری معنی‌داری از نظر درد، علائم حياتی، مصرف مسکن اضافی و عوارض جانبی بين دو گروه ديده نشد.
استنتاج : مرفين اينترپلورال از نظر تسکين درد پس از VÂTS مزيتی بر مرفين وريدی نداشت.

سابقه و هدف: گياه Datura metel L. غنی از آلکالوئيدهای مهم دارويی شامل هيوسيامين، اسکوپولامين و آتروپين است. ضروری به نظرمی‌رسد از فن‌آوری نوين جهت افزايش پتانسيل توليد متابوليت‌های ثانويه استفاده شود. چندين روش برای نيل به اين هدف وجود دارد. به عنوان مثال موتاسيون، القاء تنوعات سوماکلونال و انتقال T-DNÂ به گياه.
مواد و روش‌ها: برای ارزيابی تنوعات سوماکلونال در گياهان باززائی شده RÂPD-PÇRاستفاده شد.
يافته‌ها: در بين پرايمر‌های استفاده شده پرايمر FPK2-19 بيشترين تنوع ژنتيکی را نشان داد. برگ و ريشه‌های لاين‌های تراريخت (شماره‌های 1،2،3) از نظر ميزان آتروپين به روش TLÇ بررسی شدند. نتايج نشان داد که در لاين شماره 2 (T2) و T1 و گياهان باززائی شده R2 ميزان کل آتروپين به 04/83، 01/61 و 79/77 درصد نسبت به گياه غير تراريخت افزايش نشان داد. به هر حال در لاين T3 ميزان کل آتروپين 4/9 درصد نسبت به گياه شاهد کاهش نشان داد. ميزان آتروپين نوساقه و برگ در لاين T2 97/164 درصد نسبت به گياه غير تراريخت افزايش داشت.
استنتاج: می‌توان نتيجه‌گيری نمود که ميزان آتروپين در نوساقه نسبت به ريشه بيشتر بود و اين نتيجه ممکن است به واسطه توليد اتروپين‌ها در ريشه و سپس انتقال آن به نوساقه و برگ باشد. تنوعات سوماکلونال در انتقال T-DNÂ به گياه در بيان ژن يا ژن‌های توليدکننده آتروپين اثر بگذارد.

سابقه و هدف : سل، بيماری عفونی نکروز دهنده حاد يا مزمنی است که باعث گرفتاری ارگان‌های مختلف بدن به ويژه ريه‌ها می‌شود. از آنجايی‌که در اهداف جهانی و کشوری برنامه کنترل سل، بيماريابی و درمان مبتلايان به سل ريوی اسمير مثبت مورد تاکيد قرار گرفته است لذا پژوهشگران بر آن شدند تا با مطالعه اپيدميولوژيکی بيماران مبتلا به سل ريوی اسمير مثبت و توصيف و تحليل وضعيت، پيشنهادهای مؤثری را برای ارتقاء شرايط موجود ارائه نمايند.
مواد و روش ها : اين پژوهش به توصيف و تحليل داده‌های موجود پرداخته است و متغيرهای پژوهش در اين مطالعه شامل سن، جنس، مليت، منطقه سکونت، مورد بيماری، نتيجه اسمير خلط در شروع درمان، نتيجه اسمير خلط در پايان ماه دوم درمان، بروز بيماری و نتايج نهايی درمان می‌باشد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات چک ليست، و نرم‌افزارهای مورد استفاده Ëxcel و SPSS16 بوده است. تجزيه و تحليل داده‌ها با بهره‌گيری از آمارهای توصيفی و رگرسيون تک متغيره و چندمتغيره انجام گرديد.
يافته ها : تعداد کل موارد سل شناسايی شده در دوره مطالعه برابر با 1296 نفر می‌باشد که 2/48 درصد را سل ريوی اسمير مثبت، 5/24 درصد را سل ريوی اسمير منفی و 3/27 درصد را سل خارج ريوی تشکيل داده‌اند. بروز سل ريوی اسمير مثبت جديد 3/4 در صدهزار نفر جمعيت می‌باشد. 5/57 درصد (393 نفر) از بيماران مبتلا به سل ريوی اسمير مثبت را مرد و 5/42 درصد (290 نفر) را زن تشکيل داده‌اند و ميانگين سن بيماران سل ريوی اسمير مثبت مورد مطالعه 6/21 ± 67/49 می‌باشد.
استنتاج : نتايج پژوهش حاضر نشان داد که الگوی اپيدميولوژيکی حاکم در اين بررسی مشابه ساير مطالعات بوده است. جهت دست‌يابی به اهداف توسعه هزاره جهانی (کاهش ميزان شيوع بيماری سل و مرگ به ميزان50 درصد وحذف بيماری تا سال 2050 ميلادی) و اهداف کشوری برنامه کنترل سل، پيشنهاد می‌گردد آموزش، بيماريابی و درمان بهنگام مبتلايان به سل ريوی اسمير مثبت در تمامی سطوح استانی، شهرستانی و محيطی و حتی خانه‌های بهداشت و همچنين در بخش‌های خصوصی و مطب‌ها مورد توجه ويژه قرار گيرد.

سابقه و هدف : کود يکی از منابع آلاينده فلزات سنگين برای خاک و آب زيرزمينی می‌باشد. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان آرسنيک، کادميوم و سرب در خاک شاليزاری و آب زيرزمينی و ارتباط آن با کود شيميايی در شهرستان قائم‌شهر (در منطقه کشاورزی وحدت) می‌باشد.
مواد و روش ها : به‌طور تصادفي20 نمونه قبل و 20 نمونه بعد از کوددهی از خاک (عمق cm30-0) و آب زيرزمينی در بهار و تابستان 1389 نمونه‌برداری گرديد و3 نمونه مرکب از 3 کود پرمصرف هم تهيه شد آنگاه پس از عصاره‌گيری نمونه‌های خاک (هضم با اسيد نيتريک، اسيد هيدروکلرايد، آب اکسيژنه)، نمونه‌های آب (صاف‌کردن) و نمونه‌های کود (هضم بااسيد نيتريک)؛ غلظت آرسنيک (Âs)، کادميوم (Çd) و سرب (Pb) آب، عصاره خاک و کود توسط دستگاه ÏÇP-ÔËS (ساخت آلمان) اندازه‌گيری شد.
يافته ها : با توجه به نتايج به دست آمده غلظت فلزات سنگين در آب صفر و در خاک پايين‌تر از استاندارد جهانی بوده است. تنها در کود سوپرفسفات تريپل غلظت Çd بيشتر از مقدار استاندارد ÇDFÂ بوده است.
استنتاج : از بين سه کود مصرفی تنها رابطه معنی‌دار بين ميزان کود مصرفی پتاس با غلظت کادميوم در خاک (05/0>p) مشاهده شد. با توجه به بيشترين غلظت کادميوم در کود فسفاته به نظر می‌رسيد که در مزارعی که کود پتاس بيشتری استفاده شده مقدار کود فسفات کمتری استفاده شود ولی با توجه به ارتباط مثبت بين کود فسفاته و کود پتاس (05/0>p)؛ علت اين امر همچنان نامشخص است. با توجه به غلظت فلزات سنگين در آب (صفر)، هيچ‌گونه رابطه‌ی بين مقدار فلزات سنگين در خاک با آب و مقدار فلزات سنگين کود با آب مشاهده نشد.

سابقه و هدف: مطالعات نشان می‌دهد که ميزان افسردگی و برخی اختلالات روان‌پزشکی ديگر به ميزان بيشتری در مادران با فرزندان مبتلا بهÂDHD ديده می‌شوند. از آ‌‌ن‌جا که افسردگی مادر بر مديريت رفتار فرزند مبتلايش تأثير می‌گذارد تشخيص و درمان به‌موقع افسردگی مادر نقش مهمی در پيش‌آگهی ÂDHD در فرزند مبتلا دارد. در اين پژوهش شيوع علاdم افسردگی مادران دارای فرزند مبتلا به ÂDHD ارزيابی می گردد.
مواد و روش‌ها: 100 نفر از مادران کودکان مبتلا به بيش فعالی و نقص توجه که جهت درمان کودکان مبتلای خود به کلينيک روان‌پزشکی مراجعه کرده بودند انتخاب شدند. ابتدا کودکان توسط روان‌پزشک کودک و نوجوان معاينه شدند. تشخيص بر اساس معيار DSM-ÏV-TR و پرسشنامه کانرز (conners parent rating scale) گذاشته شد. پرسشنامه بک (Beck) توسط مادر برای ارزيابی علايم افسردگی در مادر تکميل شد. اطلاعات دموگرافيک از طريق پرسشنامه جداگانه‌ای از مادر اخذ شد.
يافته‌ها: 40 درصد از مادران اين کودکان از درجات مختلف افسردگی رنج می‌بردند. 32 درصد افسردگی خفيف، 7 درصد افسردگی متوسط و1 درصد افسردگی شديد. شايع‌ترين علايم افسردگی به ترتيب شامل کاهش انرژی، کاهش ميل جنسی، عدم رضايت از خود، عدم توانايی تصميم‌گيری، احساس گناه، احساس مجازات و بی‌علاقگی نسبت به اطرافيان بوده است. ميان افسردگی مادران و تحصيلات ارتباط آماری معنی‌دار وجود داشته است به‌طوری‌که با افزايش سطح تحصيلات مادران، افسردگی در آن‌ها کاهش می يابد.
استنتاج: ميزان افسردگی در مادران کودکان مبتلا به ÂDHD در اين مطالعه بسيار بيشتر از ميزان آن در جمعيت عمومی بوده است. اگرچه ميزان مادران مبتلا به افسردگی در گروه گيرنده درمان برای اختلال بيش فعالی و نقص توجه، کمتر بوده است ارتباط معنی‌دار آماری ميان مصرف دارو در کودکان و ميزان افسردگی در مادران آن‌ها يافت نشد.

سابقه و هدف: اشريشيا کلی از شايع‌ترين عوامل اتيولوژيک عفونت مجاری ادراری است. غيرفعال‌سازی آنزيماتيک آمينوگليکوزيد توسط آنزيم‌های تغييردهنده‌ی آمينوگليکوزيدها(ÂMËs) اصلی‌ترين مکانيسم مقاومت به اين داروها در اشريشيا کلی می‌باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی شيوع ژن مقاومتی ant(2′′)-Ïaدر ميان جدايه‌‌های بالينی اشريشياکلی از ادرار با روش PÇR می‌باشد.
مواد و روش‌ها: در 276 جدايه اشريشياکلی از ادرار، الگوی حساسيت آنتی‌بيوتيکی آن‌ها در مقابل آنتی‌بيوتيک‌های جنتاميسين، توبرامايسين، کانامايسين، آميکاسين و نتيل‌ميسين (MÂST, ÜK) با روش انتشار ديسک با رعايت اصول ÇLSÏ تعيين شد. DNÂ جدايه‌‌ها استخراج و جهت تشخيص ژن‌ مقاومتی ant(2′′)-Ïaبا روش PÇR استفاده شد.
يافته‌ها: نتايج نشان داد 63/24 درصد از ايزوله‌‌های اشريشياکلی به توبرامايسين، 18/23 درصد به کانامايسين، 01/21 درصد به جنتاميسين،15/6 درصد به نتيل‌ميسين و 62/3 درصد به آميکاسين مقاوم بودند. در 88/47 درصد از جدايه‌های اشريشيا کلی ژن‌ ant(2′′)-Ïa شناسايی شد.
استنتاج: از آن‌جايی‌که شيوع مقاومت نسبت به آنتی‌بيوتيک‌های آمينوگليکوزيدی به دليل انتقال مقاومت در ميان باکتری‌ها توسط عناصر قابل انتقال نظير ترانسپوزون‌ها و پلاسميدها بالاست، لذا رديابی مسيرهای انتقال مقاومت در بين باکتری‌های مختلف بسيار مهم است.